مات العيب
مات العيب
وانكشف الستر اللى حامينا
وبقينا بنبيع فى أراضينا
والعيب بقى موضة بتغوينا
والكل ماشى والضحكة على شفايفه
ناسيين أصلنا والخطوة الخايفة
من بعد ما مات العيب
البيت اتحول بقى حارة
وليله صبح زى نهاره
والكلام بقى ماشى ومكشوف
إزاى العاق بتعصى أبوها
وفضايحها الكل بيقرأها
وبتنشر طبعا فى السوشيال
وهى مفكراها بتعليها
وتفضل ماشية فى سكتها
والذنب هيفضل فى رقبتها
فاكرة الشهرة هتنفعها
وهى بتهد فى أصلها وبتوجعها
مات العيب
مش عارفين رايحين على فين
ولا فيه سند ولا حتى معين…!
وفضايح من النوع ده أكتر
والجهل فى أرضنا بيكتر
والحبة فى عقلنا بتسكر
والكل بقى للشر بيكبر
الأخلاق نزلت فى البير
لا أخلاق تبقينا فى دين
والغلط بقى عينى عينك
مبقاش فيه حاجة اسمها عيب
ماتت فينا أصلا نخوتنا
وضاعت فعلا ضحكتنا
ولا لينا كلمة تجمعنا
ولا صوت غلاب
والأصول بقت على كف عفريت
والناس بتمشى ورا أى صوت عبيط…!
أحلامنا سرقها التذكار
وباتت فى أوهام الأشرار
والدم اللى بيجرى فى عروقنا
بقى حبر بيكتب فى بيوعنا
وكأنه خراب
بيساوى العشرة اللى ربتنا
مع فكرة هتهدم بنيتنا
راح نغرق فى بحر غرقنا
وجروح القلب عملت بينا
مليون تراب
والوجع مالى الكل وسارح
ومين فينا بالحق صارح…؟
وخدانا لدنيا ما هى لينا
ولا عرف هيحفظ أعراضنا
ويغطى فى ليلة بلاوينا
مصيبتنا فى جهلنا صعبة
والنار فى قلبنا هتلعنا
ونعيش مع ذنب فى دنيتنا
زمن الأغراب
الحن طليس
رفعت للتصميم
